روز روشن آه ما بر قلب گردون می زندعاجزست آن کس که بر دشمن شبیخون می زند

دست گستاخم به زلف او شبیخون می زندبوسه ام خود را بر آن لبهای میگون می زند

سرکه ابروی زاهد گر چنین تندی کندنشأه می همچو رنگ از شیشه بیرون می زند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love