ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زندگریه گرم من آتش در گلستان می زند

شمع پا در دامن فانوس پیچید و هنوزشوق بر خاکستر پروانه دامان می زند

نیست در جیب دو عالم خونبهای یک سئوالهمتم این نغمه بر گوش کریمان می زند

عاشقان را جلوه گل درنمی آرد ز جایلاله گاهی ناخنی بر داغ ایشان می زند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring