گر چنین ابروی او ره می زند اصحاب رارفته رفته طاق نسیان می کند محراب را

از شبیخون حوادث عشقبازان غافلندمی کند خون در جگر صید حرم قصاب را

سیر چشمان خیال از فکر وصل آسوده اندمی گزد می شیرمست پرتو مهتاب را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets