با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوشپای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش

پوست چون کرباس بر تن می‌درد زور جنونناصح بی درد می گوید که پیراهن بپوش

شبنم گستاخ رابنگر چه برد از بوستانازوفای لاله رویان دیده روشن بپوش

در غبار دل نهانم چون چراغ آسیاگر غبارآلود باشد حرف من، بر من بپوش

باسبکروحان بهار زندگی را بگذرانچشم باگل واکن وبا شبنم گلشن بپوش

جوشن داودی اینجا شاهراه ناوک استاز دل محکم زره در زیر پیراهن بپوش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خلوت عشق است و صد غماز صائب درکمینرخنه در را ببند و دیده روزن بپوش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring