سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خوردچو رشته غوطه به سرچشمه گهر می خورد

سفر گزین که به چشم جهان شوی شیرینعزیز مصر شب و روز این شکر می خورد

خوش آن ملال که از آستین مرهمیاننسیم سوده الماس بر جگر می خورد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets