چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازدز گرد بالش خورشید متکا سازد

عبث به کینه ما گرم می شود دشمنسموم را چمن خلق ما صبا سازد

ترا که باده لعلی است در قدح مپسندکه استخوان مرا درد کهربا سازد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring