فرهادم و ثبات قدم هست پیشه امناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام

از بخت شور در نمک آبم چو مغز تلخمی روترش کند چو درآید به شیشه ام

از ناخن آب دشنه الماس برده امفرهاد را به کوه جهانده است تیشه ام

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets