بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن

رگ خواب است از افسردگی ها رشته اشکمبه هویی این گرانخوابان غفلت را به راه افکن

ندارد راهی از افتادگی نزدیکتر دولتچو یوسف خویش را در منزل اول به چاه افکن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets