تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من

گشته است از نظاره آن سرو جامه زیبسوهان روح، سرو گلستان به چشم من

صبح دگر شود ز پی خواب غفلتمخالی اگر کنند نمکدان به چشم من

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring