تا خیال زلف او ره در دل دیوانه داشتاز پر و بال پری جاروب این ویرانه داشت

شیشه ناموس من تا بر کنار طاق بودهر که سنگی داشت از بهر من دیوانه داشت

می شکست از خون من دایم خمار خویش راچشم مخموری که در هر گوشه صد میخانه داشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern