چرخ را خون شفق در دل ز استغنای اوسترنگ زرد آفتاب از آتش سودای اوست

از علم غافل نگردد لشکری در کارزارفتنه روی زمین را چشم بر بالای اوست

آن که کوه صبر ما را سر به صحرا داده استکوه طور از وحشیان دامن صحرای اوست

آرزو در دل، نگه در چشم سوزد خلق رااز حیا نوری که در آیینه سیمای اوست

هست دیوان قیامت را اگر بسم اللهیپیش ارباب بصیرت، قامت رعنای اوست

آن که ما را سر به صحرا داده چون موج سرابدر لباس شبروان آب خضر جویای ماست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عشق هیهات است گردد جمع صائب با خردهر سری کز عقل خالی شد پر از سودای اوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wisdom and advice