آتش افروز شکر شیرینی پیغام توستزخم پیرای ملاحت تلخی دشنام توست

سبزه ای کز آتش یاقوت فرسای کلیممی زند جوش طراوت، خط عنبر فام توست

ابر سیرابی که بر خارا کند گوهر نثاروز ندامت تر نگردد، التفات عام توست

ای تغافل پیشه بر پرواز ما دل بد مکنخاک ما افتادگان در شهر بند دام توست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کار خود صائب به تأثیر محبت واگذاراین ندیدنها گناه شوخی ابرام توست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring