هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیستتار و پود عالم امکان به غیر از آه نیست

ساده لوحی می کند میدان جولان را وسیعپیش پای دوربینی یک قدم بی چاه نیست

نیست غافل حسن مغرور از شکست و بست دلمهر تابان بی خبر از جمع و خرج ماه نیست

بر فقیران سجده شکرش چو مسجد واجب استهر سرایی را که چون منع در درگاه نیست

در غریبی می کند نشو و نما حسن غریبدر وطن پیراهن یوسف به غیر از چاه نیست

مستی جاوید خواهی غوطه زن در بحر خمورنه می در جام و مینا گاه هست و گاه نیست

آه حسرت ریشه نخل هوسناکان بوددر بساط پاکبازان محبت آه نیست

پیش هر ناشسته رو اظهار حاجت مشکل استورنه از دامان شب ها دست ما کوتاه نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نوش و نیش و خار و گل صائب هم آغوش همنددر بساط آفرینش نقش خاطرخواه نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation