خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفتدیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت

شوخ چشمی می برد از پیش کار خویش رادامن گل را ز دست بلبلان شبنم گرفت

مرکز پرگار دولت دل به دست آوردن استمی توان ملک دو عالم را به این خاتم گرفت

رشته نورانی خورشید در سوزن کشیدسوزن عیسی چو ترک رشته مریم گرفت

مشرق اسرار عالم شد سر پر شور مااین سفالین کاسه آخر جای جام جم گرفت

از تنور آمد برون طوفان و عالمگیر شدخاکساران نمی باید به دست کم گرفت

عشق از خاکستر ما ریخت رنگ آسماناین شرار شوخ، اول در دل آدم گرفت

تازه رو برخورد با قسمت دل خرسند ماسبزه ما فیض بحر از قطره شبنم گرفت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بیش ازین بی پرده حرف عشق را صائب مگویکز سخنهای تو آتش در دل عالم گرفت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring