هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

نعل وارون نکند راست روان را گمراهچه زیان دارد اگر پشت کمان بر هدف است؟

روی خورشید نباشد به نقابی محتاجروشنی گوهر بی قیمت ما را صدف است

می رسد کلفت ایام به ارباب کمالتا هلال است مه آسوده ز رنج کلف است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مصحف روی بتان را نبود نقطه سهوکوکب خال به هر جا که بود در شرف است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets