شور شیرین سخنان در به هم آمیختن استسرمه ناله زنجیر ز هم ریختن است

امتحان کردن شمشیر به این خاک نهادجرعه اول مینا به زمین ریختن است

ساختن غالیه آلود سر زلف ترامشک را با جگر سوخته آمیختن است

مژه ها را به هم افکنده ز شوخی چشمشمست را کار همین فتنه برانگیختن است

دل به تار نفس سست مبند از غفلتکه بر هر دم زدن آماده بگسیختن است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بر سر داغ کهن، داغ نهادن صائبگل ز بسیاری گل بر سر هم ریختن است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love