بتان که صید به نیرنگ می‌نمایندتکباب آتش بیرنگ می‌نمایندت

اگر برون کنی از دل هوای آزادیبهشت در قفس تنگ می‌نمایندت

ببر ز مردم غافل که این گران‌جانانگران‌رکاب‌تر از سنگ می‌نمایندت

به ناخنی که رسد، پرده را بگردانندمعاشران که هماهنگ می‌نمایندت

گر از لباس برآیی نمی‌شناسندتهمین گروه که یکرنگ می‌نمایندت

ز زنگ، آینه دل اگر بپردازیهزار آینه در زرنگ می‌نمایندت

علامت نفس سوخته است، منزل نیستسیاهیی که به فرسنگ می‌نمایندت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بکن به لاله‌رخان چشم خود سیه صائبکه زود چهره به خون رنگ می‌نمایندت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets