ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست

اثر گذار اگر عمر جاودان خواهیکه زندگانی هر کس به قدر آثارست

ازان به تلخی هجر از وصال ساخته امکه رعشه دارم و این جام سخت سرشارست

امید هست که شیرازه گهر گرددز تار و پود جهان رشته ای که هموارست

شد از شکست خریدار، توتیا گهرمهمان ز ساده دلی تشنه خریدارست

ازان همیشه بود وقت می پرستان خوشکه هر کجا که غمی هست رزق هشیارست

تو بی دریغ به ویرانه گنج می بخشیوگرنه درد ترا دل کجا سزاوارست؟

نفس شمرده زنان راست دل بجا صائبچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جواب آن غزل آصفی است این صائبزمانه ای است که هر کس به خود گرفتارست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation