ما ز روی آتشین او نقاب افکنده‌ایمبار اول ما بر این آتش کباب افکنده‌ایم

نیست چون شبنم و بال دامن گل خون ماما سر خود در کنار آفتاب افکنده‌ایم

خار این صحرا به آب زندگی خود را رساندما همان چون موج لنگر در سراب افکنده‌ایم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جلوه در پیراهن دریای وحدت می‌کنیمپرده از روی نفس تا چون حباب افکنده‌ایم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring