ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست

به مجلسی که در او داروگیر منعی استاگر بهشت بود، دلنشین آدم نیست

ز چشم شور تماشاییان هراسانموگرنه زخم مرا احتیاج مرهم نیست

یکی است نسبت داغ جنون به شاه و گداز آفتاب قیامت کسی مسلم نیست

گداختم جگر خویش را به آتش گلهنوز اشک مرا اعتبار شبنم نیست

شکوه صحبت شیرین حجاب اظهارستوگرنه حسرت خسرو ز کوهکن کم نیست

جنون به ملک سلیمان نمی کند اقبالوگرنه مرتبه داغ، کم ز خاتم نیست

اگر چه جلوه او از دو عالم افزون استدلی کجاست که در وی غم دو عالم نیست؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز سنگ تفرقه صائب بلند گردیده استبنای دوستی روزگار محکم نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring