از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش استاز تیر راستی و کجی از کمان خوش است

تغییر رنگ خوش بود از روی شرمگیندر چشم اهل دید بهار و خزان خوش است

جوش گل است در قفس ما تمام سالده روز در بهار اگر گلستان خوش است

در موسم خزان چه ثمر حسن خلق را؟ایام گل ملایمت از باغبان خوش است

طفلان به جوی شیر ز شکر کنند صلحزاهد ز وصل دوست به باغ جنان خوش است

سرچشمه نشاط جهان رخنه دل استدل چون شکفته است زمین و زمان خوش است

مگذار نفس را به چراگاه آرزوکاین بد لجام در ته بار گران خوش است

چندین هزار دام تماشاست در قفسبلبل همین به دیدن گل ز آشیان خوش است

دانسته است همت این قوم تا کجاستیوسف به سیم قلب ازین کاروان خوش است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گر دیگران کنند تمنای دوستیصائب به ترک دشمنی از دوستان خوش است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring