مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست

عشقی و محیطی است که دلها گهر اوستنیلی رخ افلاک ز موج خطر اوست

عشق تو همایی است که دولت اثر اوستبر هم زدن هر دو جهان بال و پر اوست

شیرینی جان چاشنی خنده ندارداین شیوه جانسوز همین با شکر اوست

سیری ز تماشای خود آن حسن نداردتا آینه دیده ما در نظر اوست

چشم تو چه خونها که کند در دل مردمزان فتنه خوابیده که در زیر سر اوست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. شوخی که مرا بی دل و دین ساخته صائببتخانه چین پرده نشین نظر اوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love