در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است

شمع سر بالین بودش دولت بیدارآن را که خیال تو رگ خواب گرفته است

از روشنی عاریتی دل نگشایدآیینه ما زنگ ز مهتاب گرفته است

عاجز ز عنانداری سیلاب نگردددستی که عنان دل بیتاب گرفته است

قربانی ما از نگه عجز، مکررتیغ از کف بیرحمی قصاب گرفته است

نتوان ز دل ساده ما تند گذشتنآیینه ما دامن سیماب گرفته است

از غیرت چشم تر من بحر گرانسنگپیچیدگی از حلقه گرداب گرفته است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مسجود خلایق ز عزیزی شده صائبهر کس ز جهان گوشه چو محراب گرفته است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets