در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی استچون تابه گرم گردد، این دانه را عروسی است

از سینه های گرم است هنگامه جهان گرمتا هست باده در جوش میخانه را عروسی است

رطل گران بود سنگ از دست تازه رویانهر جا که کودکانند دیوانه را عروسی است

شد عشق سنگدل شاد تا باختیم ایمانبرگشت هر که از دین بتخانه را عروسی است

هنگامه محبت افسردگی ندارداز فیض عشق سی شب پروانه را عروسی است

نگذاشت شور مجنون یک طفل در دبستاندر خانه ای عروسی، صد خانه را عروسی است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. باطل ز قرب باطل صائب شکفته گردددر گوش خوابناکان افسانه را عروسی است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern