نه هر تن لایق تشریف شاهی استشهادت آل تمغای الهی است

سر آزاده تاج زرنگارستدل آسوده تخت پادشاهی است

بود آزادگی در ترک دنیادر اینجا فلس ماهی دام ماهی است

سواد فقر را در دیده جادهکه جای آب حیوان در سیاهی است

به هر محفل که دمسردی در او هستدل روشن چراغ صبحگاهی است

برون آرد نکویان را خط از شرمخط مشکین برات خوش نگاهی است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گناهی را که در دیوان رحمتنمی بخشند صائب بیگناهی است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise