بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست

صد شکر، به دست کوته منصد بند ز چین آستین نیست

در دامن برگ پا شکسته استداغ دل لاله خوش نشین نیست

در خانه او چو خانه زینپایم ز نشاط بر زمین نیست

نزدیکان را نمی شناسدفریاد که یار دوربین نیست

در زیر لبش هزار عذرستامروز که چینش بر جبین نیست

من بلبل غنچه حجابمبیزارم از آنچه شرمگین نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هر کس که شنید فکر صائبحرفی به لبش جز آفرین نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love