مرهم کافور خلق پرده صد نشترستصندل این ناکسان گرده دردسرست

نیست جدایی ز هم حلقه زنجیر راحادثه روزگار از پی یکدیگرست

گرم عنانان شوق زیر فلک نیستنداخگر افسرده را خاک سیه بر سرست

بی نظر اعتبار پرده خواب است چشمبی سخن حق نفس رشته بی گوهرست

غنچه امید را، قفل دل تنگ راهست کلیدی اگر، در بغل محشرست

چشم و در سیر را، نیست به نعمت نیازکاسه ما فربه است، کیسه اگر لاغرست

نیست به می احتیاج حسن گلوسوز راآینه بی غبار دشمن روشنگرست

میکده باغ بهشت، کوثر او جام میساقی شمشاد قد، سرو لب کوثرست

دل ز هوس پاک کن، فیض گشایش ببینهر چه درون دل است، قفل برون درست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تن به حوادث گذار صائب اگر پخته ایکآبله چون پخته شد روزی او نشترست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern