ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ

شعله سودا سزاوار سر پرشور ماستآتش خورشید خواهد مجمر زرین چرخ

تیغ و جام می به کف بیرون خرامید آفتابتا شود روشن که همدست است مهر و کین چرخ

قسمت شب زنده داران می شود انوار فیضنافه اندازد دل شب آهوی مشکین چرخ

با مسیحای مجرد زیر یک پیراهن استچون نسوزد شمع مهر و ماه بر بالین چرخ؟

مو بر اندامش زبان مار و افعی می شوداز ستاره هر که را دندان نماید کین چرخ

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با زبان گندمین خود قناعت کرده ایمنیست ما را چشم رزق از خوشه پروین چرخ

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets