چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرددر پی آزار زخم چشم سوزن می پرد

شعله آتش اگر سیلی خور خوی تو نیستاز چه رودایم چراغ از چشم گلخن می پرد؟

داغ ناسور مرا تحریک کس در کار نیستآتش ما کی به بال طرف دامن می پرد؟

فتنه دستی زآستین برکرد کاندر شهر و کویبی محرک سنگ از چنگ فلاخن می پرد

بلبل ما چون کند آهنگ دوری از چمنآب و رنگ اعتبار از روی گلشن می پرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از نظاره ات گلزار اگر شد دور نیستدر تماشای تو رنگ از روی گلشن می پرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring