آشنای حق شد آن کس کز جهان بیگانه شدهر که زین دریا برآمد گوهر یکدانه شد

گرچه از زنجیر هر دیوانه ای عاقل شوددید تا زنجیر زلف او دلم دیوانه شد

کاش برمی داشت از خاکش در ایام حیاتاین که آخر شمع نخل ماتم پروانه شد

با کدامین آبرو در کعبه آرم روی خویش؟من که سرجوش حیاتم صرف در بتخانه شد

کار مردم جز فضولی نیست در زیر فلکهر که شد مهمان درین غمخانه، صاحبخانه شد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. یکقلم بیگانه گردد ز آشنایان دگرهر که صائب آشنا با معنی بیگانه شد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets