حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شودروی بنما تا سواد طوطیان روشن شود

دل چه خونها می خورد دور از شراب لاله رنگمرگ عیدست آن چراغی را که بی روغن شود

ای صبا، جان تازه می گردد ز تغییر لباسچند اوقات تو صرف بوی پیراهن شود؟

آه بی لخت جگر از دل نمی تازد به چرخسخت می ترسم بر این مجمر که بی روزن شود

گرد رنگ سایه نتوانست گردیدن خزانخاکساری سد راه جرأت دشمن شود

چشم مجنون چشم لیلی را سخنگو می کندعشق چون پر کار افتد حسن صاحب فن شود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون بصیرت نیست، باشد حلقه بیرون درآفتاب وماه اگر در دیده روزن شود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love