دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد

گر نهالی را دهم از چشمه آیینه آباز سیه بختی همان بار کدورت می دهد

غنچه شو گر از هجوم عشقبازان درهمیخنده گل بلبلان را بال جرأت می دهد

حسن می خواهی نگاه گرم را معزول کنباغبان اهل، گلشن را به غارت می دهد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از دست تهی تا کی شکایت می کنی؟تنگدستی را فلک در خورد همت می دهد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring