شود چون بیش نعمت، مایه تشویش می گرددکه نوش بی حساب آهن ربای نیش می گردد

درین بازار هر کس خود فروشی پیشه می سازداگر دریای پر گوهر بود درویش می گردد

یکی صد می شود زور کمان از حلقه گردیدنکی از پیری مسلمان نفس کافر کیش می گردد؟

چنان کز بال و پر طاوس را زیبایی افزایدزخط سبز حسن ساده رویان بیش می گردد

زخونریزی نگردد قامت خم تیغ را مانعزپیری بدگهر را دل سیاهی بیش می گردد

چنان کز ابر بی باران شود باطل زراعتهازافلاس کریمان عالمی درویش می گردد

گر از ناخن رخ آیینه را نتوان خراشیدنزخط چون صفحه رخسار خوبان ریش می گردد؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مرا از آن گوشه میخانه افتاده است خوش صائبکه هر کس می گذارد پا در او بیخویش می گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring