به قتل هر که مایل آن دل بیباک می گرددگریبان بر گلویش حلقه فتراک می گردد

به خورشید درخشان می رسد چون قطره شبنمدل هر کس که آب از روی آتشناک می گردد

فروغ شمع می سازد منور چشم روزن رااگر پاک است دل، آخر نظر هم پاک می گردد

مباد هیچ کس را روز سختی در کمین یاربکه گندم را زبیم آسیا دل چاک می گردد

زپیچ و تاب فکرت در دل شبها مشو در همکه آخر جوهر آیینه ادراک می گردد

خشن پوشی گزیدم بهر زجر نفس، ازین غافلکه آتش فربه از پیراهن خاشاک می گردد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مخور چون غنچه گل از نسیم صبح، دم صائبکه جمعیت به گرد خاطر غمناک می گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring