نشان یوسف گم گشته پیدا از تو می گرددچراغ دیده یعقوب بینا از تو می گردد

تو چون در جلوه آیی از که می آید عنا نداری؟که کوه طور در دامان صحرا از تو می گردد

فریبنده است چندان شیوه های چشم مخمورتکه بی تکلیف، زاهد باده پیما از تو می گردد

دل صد پاره ما را به داغ عشق روشن کنکه ذرات جهان خورشید سیما از تو می گردد

ترا هر کس که دارد از غم دنیا چه غم دارد؟که چون می تلخی عالم گوارا از تو می گردد

به خورشید جهانتاب است چشم ذره ها روشننبیند روز خوش هر کس که تنها از تو می گردد

ترحم کن به حال بلبلان از گلستان مگذرکه گلهای چمن یکدست رعنا از تو می گردد

جدایی نیست چون تسبیح از هم خاکساران رادل ما را به دست آور که دلها از تو می گردد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مزن مهر خموشی بر لب حرف آفرین صائبکه هر جا عندلیبی هست گویا از تو می گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love