دل چرخ بداختر نرم از یارب نمی گرددبه افسون این گره باز از دم عقرب نمی گردد

نمی آید زچندین چشم کار یک دل روشنشب تاریک، روز از کثرت کوکب نمی گردد

زباران ساز شد گلبانگ رعد ابر بهاران رابلند آوازه بی ریزش کس از منصب نمی گردد

حجاب باده لعلی نگردد سبزی مینازخط پوشیده رنگ سیب آن غبغب نمی گردد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به حرف پوچ صائب هر که نگشاید دهان خودشهید زخم دندان ندامت، لب نمی گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring