تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان مااز تنور سرد، آید گرم بیرون نان ما

از خزف ناز گهر از بردباری می کشیمسنگ کم گردد تمام از پله میزان ما

رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیبمیزبان ماست هر کس می شود مهمان ما

ما به تردستی زبان خصم کوته می کنیمسبز سازد خار دامنگیر را دامان ما

نشأه رطل گران از سنگ می یابیم ماهست در آزادی اطفال گلریزان ما

می کنیم از ترزبانی دشمنان را مهربانمی کند شیرین زمین شور را باران ما

نیست چون آیینه تصویر، امید نجاتعکس روی یار را از دیده حیران ما

غافلان را شهپر طاوس می آید به چشمبس که رنگین شد ز الوان گنه دامان ما

در گرفتاری ز بس ثابت قدم افتاده ایمبرنخیزد ناله از زنجیر در زندان ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ما ز گل پیراهنان صائب به بویی قانعیماز نسیمی یوسفستان می شود زندان ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring