مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشدشب امیدواری از سواد نامه بس باشد

به مکتوبی حیات رفته من باز می آیدمرا صور قیامت از صریر خامه بس باشد

به آهی می توان دل را زمطلبها تهی کردنکه یک قاصد برای بردن صد نامه بس باشد

زیک فریاد بیتابانه صد فریاد می خیزدسپندی از برای گرمی هنگامه بس باشد

به اندک سختیی، دل چاک می گردد سخنور راکه روی سخت ناخن بهر شق خامه بس باشد

مکن اسراف در اسباب شید و زرق ای زاهدکه چندین مرده را آن گنبد عمامه بس باشد

خموشی بحر بی پایان و سیلاب است گویاییدلیل جهل، لاف علم از علامه بس باشد

چه در تحصیل بوی خوش، نفس چون عود می سوزی؟نسیم خلق، مردان را عبیر جامه بس باشد

پریشان می کند اندک غمی وقت سخنور راکه یک مو بهر تشویش دماغ خامه بس باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گرفتم ترک دلدار از هجوم بوالهوس صائبایاز خاص را عیب قبول عامه بس باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets