به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمدبه جوی عمر، آب رفته من باز می آمد

چنان کز شیشه سربسته آید باده در ساغربه آن تمکین به آغوش من آن طناز می آمد

به صید خویش می کردم دلالت شاهبازش رااگر از خنده من همچو کبک آواز می آمد

ز امید وصالش بود آهنگ آنچنان بزممکه بی ناخن صدا از پرده های ساز می آمد

چنان کز بازگشت نوبهاران شد جوان عالمچه می شد گر بهار عمر ما هم باز می آمد؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اگر می بود در گلزار عالم نوگلی صائبصفیر عشق از کلک سخن پرداز می آمد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern