به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد

زخط عالم سیه شد در نظر آن خال موزون راسرآید عمر موری را که بال و پر برون آمد

نگاهش تا زمژگان تاخت بیرون سوخت عالم راعجب آتش عنانی از صف محشر برون آمد

نه امروز از خرابات مغان مخمور می آیممکرر ساغرم لب تشنه از کوثر برون آمد

چو قسمت نیست، از اقبال کاری برنمی آیدزظلمت با دهان خشک اسکندر برون آمد

مگردان روی از بخت سیه گر بینشی داریکه اخگر شسته رو از زیر خاکستر برون آمد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زفکر عاقبت دریای خون شد قطره ام صائبکه از بحر صدف می بایدم گوهر برون آمد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern