نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداندمگر رطل گران این سنگ را از جا بگرداند

به جد وجهد نتوان گرد هستی از خود افشاندنمگر سیلاب را از حال خود دریا بگرداند

کنند آزاد مرغی را که گردانند گرد خودمرا تا کی جنون بر گرد این صحرا بگرداند؟

نمی آید ازین ظاهرپرستان باطن آراییچگونه رخت خود را صورت دیبا بگرداند؟

دل روشن بد و نیک جهان را خوب می بیندکجا آیینه رو از زشت و از زیبا بگرداند؟

مکافات عمل در چشم ظالم خواب می سوزداز ان در خانه های زخم، پیکان جا بگرداند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تفاوت نیست در اجزای این وحشت سرا صائبکسی تا چند جای خویش را بیجا بگرداند؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets