تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید

تا نیاید به دلم درد ز پا ننشیندتا به خرمن نرسد برق کمر نگشاید

عارفان رزق خود از عالم بالا گیرندلب به دریا صدف پاک گهر نگشاید

نشود اهل دل از کشتن دشمن شادانگره از غنچه پیکان به ظفر نگشاید

شعله را آب بر آتش نزند موج سرابگره خاطر عاشق ز خبر نگشاید

اینقدر در جگر فکر چرا می پیچی؟عقده ای نیست به یک آه سحر نگشاید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گر چنین کار جهان در گره افتد صائبسنگ طفلان گره از کار ثمر نگشاید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love