از تماشا دل افسرده ما نگشایدگره از غنچه پیکان به صبا نگشاید

آن که در خانه اغیار کمر باز کنداز کمر تیغ به کاشانه ما نگشاید

با حریفان همه شب در ته یک پیرهن استآن که در خانه ما بند قبا نگشاید

زور می رحم به نومیدی ما خواهد کردمحتسب گر در میخانه به ما نگشاید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب امید به ستاری یزدان داریمکه سر نامه ما روز جزا نگشاید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets