بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچیدساعدم رشته بر انگشت طبیبان پیچید

پیش ازین بحر به دل عقده گرداب نداشتدرد از گریه من در دل عمان پیچید

خار در دامن آتش نتواند آویختچون به کف دامن من خار مغیلان پیچید؟

غیر مژگان که شود مانع اشکم، که دگردامن بحر به سر پنجه مرجان پیچید؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کلکش از معنی باریک چو نالی شده استبس که صائب به سخنهای پریشان پیچید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets