قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید

کنم در سینه و دل درد و داغ عشق را پنهانکه مه در زیر ابر و گنج در ویرانه می باید

مشو با مهلت دنیا زتمهید سفر غافلکه یک پا در برون در، یکی در خانه می باید

زآتش چون سیاوش می توان سالم برون آمددعای جوشنی از همت مردانه می باید

به هر کس قسمت خود می رساند چرخ مینایینماند در صراحی آنچه در پیمانه می باید

دلا از پای منشین گر هوای زلف او داریکه صد پا کوچه گرد زلف را چون شانه می باید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. حجاب و شرم را بگذار در بیرون در صائبکه آتش طلعتان را جرأت پروانه می باید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love