مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاسایدکه از دست کشاکش رشته های جان بیاساید

اگرنه بر امید وصل یوسف طلعتی باشدبه چندین چشم، چون زنجیر در زندان بیاساید؟

به راهش تا فشاندم نقد جان آسوده گردیدمچو تخم آسوده گردد در زمین، دهقان بیاساید

نمکدان بشکند گر شور محشر در گریبانشنمک پرورده لعل ترا کی جان بیاساید؟

مرا از پای نافرمان چها بر سر نمی آیدخوشا پایی که همچون سرو در دامان بیاساید

در آن وادی که محمل پرده سازست از افغانجرس کی ظرف آن دارد که از افغان بیاساید؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. میان جسم و جان پیوند محکم می شود صائباگر سیل پریشانگرد در ویران بیاساید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets