چون به حیرت زدگان است مرا روی سخنطرف صحبت من صورت دیوار بس است

کاروانی جهد از خواب به یک طبل رحیلدر شبستان جهان یک دل بیدار بس است

نبرد سبحه تزویر به صد راه مراکمر وحدت من حلقه زنار بس است

بی نیازست سخنور ز محرک صائبخامه را ذوق سخن باعث گفتار بس است

می گلرنگ من آن روی چو گلنار بس استنقل من حرفی ازان لعل شکربار بس است

نیست چون سیل مرا راهنمایی در کارکشش بحر مرا قافله سالار بس است

پرتو عاریتی نعل در آتش داردشمع بالین من از دیده بیدار بس است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قیل و قال است گران بر دل روشن گهرانطوطی آینه ام سبزه زنگار بس است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets