من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟قطره ای چند مگر دیده خونین ریزد

بهله هر گاه کند بر کمرش دست اندازرشک در سینه من ناخن شاهین ریزد

به امیدی که به آن گوشه دستار رسدگل زر خود همه در دامن گلچین ریزد

بوی پیراهن یوسف به عبیری نخردهر غباری که ازان طره مشکین ریزد

نارسا نیست سر زلف تو در گیراییاز کمند تو محال است یک چین ریزد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کیست بر صفحه ایام بغیر از صائب؟کز زبان قلمش معنی رنگین ریزد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring