زنگ غفلت ز دل من نگران می‌خیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران می‌خیزد

دیده‌ای آب ده از چهرهٔ گل چون شبنمکه دمادم نفس سرد خزان می‌خیزد

عیش در کوی مغان بر سر هم ریخته استپیر ازین خاک طرب‌خیز جوان می‌خیزد

عاشق و شکوهٔ معشوق، خدا نپسندد!سبزه از تربت من بسته زبان می‌خیزد

اثر آه من از سینهٔ افلاک بپرسگرد این تیر سبکرو ز نشان می‌خیزد

اثر ظلم محال است به ظالم نرسدناله پیش از هدف از پشت کمان می‌خیزد

با دل سوخته خوش باش که در محفل عشقاز سپندی که نسوزند فغان می‌خیزد

رایت قافلهٔ عشق سبکرفتاری استکه به همت ز سر هر دو جهان می‌خیزد

سینه‌چاکان ترا از دل بی‌صبر و قرارچون جرس از در و دیوار فغان می‌خیزد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بی‌سپر در دهن تیغ درآید صائبهر که را مهر خموشی ز دهان می‌خیزد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love