کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟جنبش قاف محال است به عنقا برسد

جگر تشنه صحرای علایق ترسمسیل ما را نگذارد که به دریا برسد

عالمی همچو صدف چشم و دهن وا کرده استبه که تا گوهر عبرت ز تماشا برسد؟

می گذراند کم نعمت باقی فرداهر چه اینجا به تو از نعمت دنیا برسد

هرگز از کبر نکردی نگهی در ته پابه تو چون مایده فیض ز بالا برسد؟

ناقص از تربیت چرخ نگردد کاملباده خام محال است به مینا برسد

حیف و صد حیف که در دایره امکان نیستاهل دردی که به درد سخن ما برسد

شهپر دامن عصمت به فلک می سایدپی یوسف چه خیال است زلیخا برسد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از کمندش نجهد هیچ شکاری صائبدست هرکس که به آن زلف چلیپا برسد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate